Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

To scratch out

  • 1 rado

    rādo, si, sum, 3, v. a., to scrape, scratch, shave, rub, or smooth; of the hair, to shave off with a razor (while tondere is to cut off with shears; mostly poet. and in post-Aug. prose; cf. scabo).
    I.
    Lit.: MVLIERES GENAS NE RADVNTO, tear, lacerate by scratching, in mourning, XII. Tab. ap. Cic. Leg. 2, 23, 59; Plin. 11, 37, 58, § 157;

    and Fest. s. v. radere, p. 227: fauces,

    to irritate, Lucr. 4, 528; Quint. 11, 3, 13 Spald.;

    11, 3, 20: terram pedibus (corvus),

    Plaut. Aul. 4, 3, 2:

    caput et supercilia,

    to shave, Cic. Rosc. Com. 7, 20 (just before, abrasa); Petr. 103:

    caput, as a token of slavery,

    Liv. 34, 52 fin.;

    in mourning,

    Suet. Calig. 5;

    and in execution of a vow made in times of peril,

    Juv. 12, 81 (cf. Petr. 103 sqq.):

    barbam,

    Suet. Aug. 79.— Transf., of the person himself:

    ut tonderetur diligenter ac raderetur,

    Suet. Caes. 45; Plin. 7, 59, 59, § 211:

    tigna,

    to smooth off, Lucr. 5, 1267:

    virgae,

    Verg. G. 2, 358; cf.

    lapides,

    to sweep the mosaic ground, Hor. S. 2, 4, 83:

    parietes,

    to scratch, Plin. 28, 4, 13, § 52:

    aream,

    i. e. to clear of bushes, Col. 2, 19; cf.:

    medicam marris ad solum,

    to weed out, Plin. 18, 16, 43, § 147:

    arva imbribus (Eurus),

    to strip, lay waste, sweep, ravage, Hor. Epod. 16, 54; cf.:

    terras (Aquilo),

    id. S. 2, 6, 25:

    nomen fastis,

    to scratch out, erase, Tac. A. 3, 17 fin.:

    margine in extremo littera rasa,

    Ov. Am. 1, 11, 22:

    tabellae rasae,

    id. A. A. 1, 437.—
    B.
    Poet., transf.
    1.
    To touch in passing, touch upon, brush along, graze; of streams:

    ripas radentia flumina rodunt,

    Lucr. 5, 256; Ov. F. 1, 242; Luc. 2, 425; Sen. Hippol. 16.—

    Of sailors: hinc altas cautes projectaque saxa Pachyni Radimus (in sailing by),

    Verg. A. 3, 700; 5, 170; 7, 10; Val. Fl. 5, 108; Luc. 5, 425; 8, 246 al.: sicco freta radere passu (with percurrere;

    of horses running past),

    Ov. M. 10, 654:

    terra rasa squamis (serpentis),

    id. ib. 3, 75:

    arva radens serpens,

    Stat. Th. 5, 525; cf. Verg. A. 5, 217:

    trajectos surculus rasit,

    crept through, Suet. Ner. 48.—
    2.
    To strip off, nip off:

    damnosa canicula quantum raderet,

    Pers. 3, 50: ista tonstrix radit, i. e. shaves her customers (sc. of their money), Mart. 2, 17, 5.—
    II.
    Trop., to grate upon, hurt, offend:

    aures delicatas radere,

    Quint. 3, 1, 3:

    teneras auriculas mordaci vero,

    Pers. 1, 107:

    pallentes mores,

    to lash, satirize, id. 5, 15.

    Lewis & Short latin dictionary > rado

  • 2 exculpo

    ex-sculpo ( exculp-), psi, ptum, 3, v. a.
    I. A.
    Lit.:

    terram unde exsculpserant, fossam vocabant,

    Varr. L. L. 5, § 143 Müll.: foramina arborum exsculpta digitos sex. Cato, R. R. 18, 2:

    nescio quid e quercu exsculpseram, quod videretur simile simulacri,

    Cic. Att. 13, 28, 2:

    signum ex molari lapide,

    Quint. 2, 19, 3; cf. id. 2, 4, 7.—
    2.
    Transf., prov.: leoni esurienti ex ore exsculpere praedam, said of any thing exceedingly difficult or daring, Lucil. ap. Non. 102, 22. —
    B.
    Trop., to get out, elicit, extort:

    ex aliquo verum,

    Ter. Eun. 4, 4, 45:

    in quaestione vix exsculpsi, ut diceret,

    obtained, Plaut. Cist. 2, 2, 6.—
    * II.
    To scratch out, erase:

    hos versus Lacedaemonii exsculpserunt,

    Nep. Paus. 1, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > exculpo

  • 3 exsculpo

    ex-sculpo ( exculp-), psi, ptum, 3, v. a.
    I. A.
    Lit.:

    terram unde exsculpserant, fossam vocabant,

    Varr. L. L. 5, § 143 Müll.: foramina arborum exsculpta digitos sex. Cato, R. R. 18, 2:

    nescio quid e quercu exsculpseram, quod videretur simile simulacri,

    Cic. Att. 13, 28, 2:

    signum ex molari lapide,

    Quint. 2, 19, 3; cf. id. 2, 4, 7.—
    2.
    Transf., prov.: leoni esurienti ex ore exsculpere praedam, said of any thing exceedingly difficult or daring, Lucil. ap. Non. 102, 22. —
    B.
    Trop., to get out, elicit, extort:

    ex aliquo verum,

    Ter. Eun. 4, 4, 45:

    in quaestione vix exsculpsi, ut diceret,

    obtained, Plaut. Cist. 2, 2, 6.—
    * II.
    To scratch out, erase:

    hos versus Lacedaemonii exsculpserunt,

    Nep. Paus. 1, 4.

    Lewis & Short latin dictionary > exsculpo

  • 4 ex-sculpō or exculpō

        ex-sculpō or exculpō psī, ptus, ere,    to dig out, cut out, chisel out, carve: nescio quid e quercu. —To scratch out, erase: versūs, N.—Fig., to elicit, extort: ex aliquo verum, T.

    Latin-English dictionary > ex-sculpō or exculpō

  • 5 ecfodio

    ef-fŏdĭo, also exf- and ecf- (cf. Neue, Formenl. 2, 767, 769), fōdi, fossum, 3 ( inf. pass.:

    ecfodiri,

    Plaut. Mil. 2, 3, 44; 2, 4, 21), v. a., to dig out, dig up (class.):

    nec ferrum, aes, argentum, aurum effoderetur,

    Cic. Off. 2, 3 fin.:

    carbones e sepulcris,

    Plin. 35, 6, 25, § 41:

    lapides puteis,

    id. 36, 22, 45, § 161:

    aulam auri plenam,

    Plaut. Aul. 4, 8, 9; cf.

    thensaurum,

    id. Trin. 3, 3, 53; 4, 4, 8:

    opes,

    Ov. M. 1, 140;

    and facetiously: ex hoc sepulcro vetere (i. e. ex sene avaro) viginti minas Ecfodiam ego hodie,

    Plaut. Ps. 1, 4, 20:

    signum,

    Liv. 22, 3 fin.:

    saxum medio de limite,

    Juv. 16, 38 et saep,:

    spoliatis effossisque eorum domibus,

    ransacked, Caes. B. C. 3, 42 fin.; cf.:

    terram altius,

    Quint. 10, 3, 2:

    humum rastello,

    Suet. Ner. 19:

    montem,

    id. Claud. 25:

    tellurem, Petr. poët. 128, 6, 2: lacum,

    Suet. Dom. 4; cf.

    cavernas,

    i. e. to make by digging, id. Ner. 48:

    sepulcra,

    Verg. G. 1, 497 et saep.—In the voc. part. pass.:

    ex sterquilinio effosse,

    thou dug from a dung-hill! Plaut. Cas. 1, 26.—Esp. freq.:

    ecfodere oculos or oculum (alicui),

    to scratch out, tear out, Plaut. Aul. 1, 1, 14; id. Curc. 3, 26; id. Men. 1, 2, 46; id. Mil. 2, 3, 44; id. Trin. 2, 4, 62; * Ter. Eun. 4, 6, 2; Caes. B. G. 7, 4 fin.; Cic. Rep. 3, 17; Suet. Dom. 17; Vulg. 4 Reg. 25, 7 et saep.; cf.

    lumen,

    Verg. A. 3, 663;

    and transf.: hi duo illos oculos orae maritimae effoderunt,

    Cic. N. D. 3, 38, 91:

    effossum alterum Romani imperii lumen,

    Vell. 2, 52, 3.—So, too, vesicam, Plaut. Cas. 2, 8, 22; and poet.:

    viscera,

    i. e. to cause abortion, Ov. Am. 2, 14, 27.

    Lewis & Short latin dictionary > ecfodio

  • 6 effodio

    ef-fŏdĭo, also exf- and ecf- (cf. Neue, Formenl. 2, 767, 769), fōdi, fossum, 3 ( inf. pass.:

    ecfodiri,

    Plaut. Mil. 2, 3, 44; 2, 4, 21), v. a., to dig out, dig up (class.):

    nec ferrum, aes, argentum, aurum effoderetur,

    Cic. Off. 2, 3 fin.:

    carbones e sepulcris,

    Plin. 35, 6, 25, § 41:

    lapides puteis,

    id. 36, 22, 45, § 161:

    aulam auri plenam,

    Plaut. Aul. 4, 8, 9; cf.

    thensaurum,

    id. Trin. 3, 3, 53; 4, 4, 8:

    opes,

    Ov. M. 1, 140;

    and facetiously: ex hoc sepulcro vetere (i. e. ex sene avaro) viginti minas Ecfodiam ego hodie,

    Plaut. Ps. 1, 4, 20:

    signum,

    Liv. 22, 3 fin.:

    saxum medio de limite,

    Juv. 16, 38 et saep,:

    spoliatis effossisque eorum domibus,

    ransacked, Caes. B. C. 3, 42 fin.; cf.:

    terram altius,

    Quint. 10, 3, 2:

    humum rastello,

    Suet. Ner. 19:

    montem,

    id. Claud. 25:

    tellurem, Petr. poët. 128, 6, 2: lacum,

    Suet. Dom. 4; cf.

    cavernas,

    i. e. to make by digging, id. Ner. 48:

    sepulcra,

    Verg. G. 1, 497 et saep.—In the voc. part. pass.:

    ex sterquilinio effosse,

    thou dug from a dung-hill! Plaut. Cas. 1, 26.—Esp. freq.:

    ecfodere oculos or oculum (alicui),

    to scratch out, tear out, Plaut. Aul. 1, 1, 14; id. Curc. 3, 26; id. Men. 1, 2, 46; id. Mil. 2, 3, 44; id. Trin. 2, 4, 62; * Ter. Eun. 4, 6, 2; Caes. B. G. 7, 4 fin.; Cic. Rep. 3, 17; Suet. Dom. 17; Vulg. 4 Reg. 25, 7 et saep.; cf.

    lumen,

    Verg. A. 3, 663;

    and transf.: hi duo illos oculos orae maritimae effoderunt,

    Cic. N. D. 3, 38, 91:

    effossum alterum Romani imperii lumen,

    Vell. 2, 52, 3.—So, too, vesicam, Plaut. Cas. 2, 8, 22; and poet.:

    viscera,

    i. e. to cause abortion, Ov. Am. 2, 14, 27.

    Lewis & Short latin dictionary > effodio

  • 7 exfodio

    ef-fŏdĭo, also exf- and ecf- (cf. Neue, Formenl. 2, 767, 769), fōdi, fossum, 3 ( inf. pass.:

    ecfodiri,

    Plaut. Mil. 2, 3, 44; 2, 4, 21), v. a., to dig out, dig up (class.):

    nec ferrum, aes, argentum, aurum effoderetur,

    Cic. Off. 2, 3 fin.:

    carbones e sepulcris,

    Plin. 35, 6, 25, § 41:

    lapides puteis,

    id. 36, 22, 45, § 161:

    aulam auri plenam,

    Plaut. Aul. 4, 8, 9; cf.

    thensaurum,

    id. Trin. 3, 3, 53; 4, 4, 8:

    opes,

    Ov. M. 1, 140;

    and facetiously: ex hoc sepulcro vetere (i. e. ex sene avaro) viginti minas Ecfodiam ego hodie,

    Plaut. Ps. 1, 4, 20:

    signum,

    Liv. 22, 3 fin.:

    saxum medio de limite,

    Juv. 16, 38 et saep,:

    spoliatis effossisque eorum domibus,

    ransacked, Caes. B. C. 3, 42 fin.; cf.:

    terram altius,

    Quint. 10, 3, 2:

    humum rastello,

    Suet. Ner. 19:

    montem,

    id. Claud. 25:

    tellurem, Petr. poët. 128, 6, 2: lacum,

    Suet. Dom. 4; cf.

    cavernas,

    i. e. to make by digging, id. Ner. 48:

    sepulcra,

    Verg. G. 1, 497 et saep.—In the voc. part. pass.:

    ex sterquilinio effosse,

    thou dug from a dung-hill! Plaut. Cas. 1, 26.—Esp. freq.:

    ecfodere oculos or oculum (alicui),

    to scratch out, tear out, Plaut. Aul. 1, 1, 14; id. Curc. 3, 26; id. Men. 1, 2, 46; id. Mil. 2, 3, 44; id. Trin. 2, 4, 62; * Ter. Eun. 4, 6, 2; Caes. B. G. 7, 4 fin.; Cic. Rep. 3, 17; Suet. Dom. 17; Vulg. 4 Reg. 25, 7 et saep.; cf.

    lumen,

    Verg. A. 3, 663;

    and transf.: hi duo illos oculos orae maritimae effoderunt,

    Cic. N. D. 3, 38, 91:

    effossum alterum Romani imperii lumen,

    Vell. 2, 52, 3.—So, too, vesicam, Plaut. Cas. 2, 8, 22; and poet.:

    viscera,

    i. e. to cause abortion, Ov. Am. 2, 14, 27.

    Lewis & Short latin dictionary > exfodio

  • 8 erado

    ē-rādo, si, sum, 3, v. a., to scratch out, scrape off (ante-class. and since the Aug. per.).
    I.
    Lit.:

    eradere atque eruere terram,

    Varr. L. L. 5, § 136 Müll.:

    muscum,

    Col. 4, 24, 6:

    medullam,

    id. Arb. 9 fin.; Plin. 17, 21, 35, § 162:

    aliquem (albo),

    to strike out, erase, Plin. Pan. 25, 3; Tac. A. 4, 42 fin.; cf.:

    inscriptos titulos monumento,

    Paul. Sent. 1, 21, 8; Amm. 15, 6, 2:

    corticem,

    Vulg. Sap. 13, 11.— Poet. transf.: genas, i. e. to shave off the beard (for which, shortly before, vellere), Prop. 4 (5), 8, 26.—
    II.
    Trop., to abolish, extirpate, eradicate, remove: curam habendi penitus corde, Phacdr. 3, prol. 21; so, elementa cupidinis pravi, * Hor. C. 3, 24, 51:

    vitia,

    Sen. Ep. 11:

    vestigia quoque nobilium civitatum (tempus),

    i. e. to obliterate, cause to be forgotten, id. 91; cf.:

    tempora vitae,

    Ov. Tr. 4, 9, 5:

    eum de terra,

    Vulg. Jer. 11, 19; id. 1 Reg. 28, 9.

    Lewis & Short latin dictionary > erado

  • 9 erado

    , erasi, erasum
    (-ere) to scratch out, erase / destroy

    Latin-English dictionary of medieval > erado

  • 10 scalpō

        scalpō psī, ptus, ere    [SCARP-], to scratch: terram Unguibus, H.: caput digito, Iu.—In art, to cut, carve, engrave (of surface work): ad scalpendum apta manus est: nostri memorem sepulcro Scalpe querelam, carve, H.
    * * *
    scalpere, scalpsi, scalptus V TRANS
    scratch, draw nails across (itch/affection); dig out (w/nails); carve/engrave

    Latin-English dictionary > scalpō

  • 11 dēleō

        dēleō ēvī (dēlērat, C.; dēlēsset, L.), ētus, ēre    [de + LI-], to erase, efface, obliterate, blot out: epistulas: cum tabulas prehendisset, digito legata delevit: Non delenda carmina, H.: tabellas, O.: tabulas, Iu.—In gen., to abolish, destroy, annihilate, overthrow, raze, extinguish: urbīs: ante Carthaginem deletam, S.: Volscum nomen, L.: sepulcrum: dispersis ac pene deletis hostibus, Cs.: copias multis proeliis: homines morte deletos: Curionem: toto animante deleto.—Fig., to finish, put an end to, extinguish, abolish, annul: bella: decreta: ad delendam priorem ignominiam, L.: morte omnia deleri: omnis improbitas delenda: operis famam, O.: leges una rogatione.— To blot put, obliterate, efface: memoriam discordiarum oblivione: suspicionem ex animo: turpitudinem fugae virtute, Cs.
    * * *
    delere, delevi, deletus V TRANS
    erase, wipe/scratch/remove (letters/marks), wipe/blot out, expunge, delete; annihilate/exterminate, kill every member of a group; put end to, end/abolish; destroy completely, demolish/obliterate/crush; ruin; overthrow; nullify/annul

    Latin-English dictionary > dēleō

  • 12 re-fricō

        re-fricō uī, ātūrus, āre,    to rub again, scratch open, gall, fret, irritate: volnus dicendo, reopen: cicatricem.—Fig., to excite afresh, renew, irritate, exasperate: pulcherrimi facti memoriam: animum memoria refricare coeperat: crebro refricatur lippitudo, breaks out again.

    Latin-English dictionary > re-fricō

  • 13 scrībō

        scrībō scrīpsī, scrīptus, ere    [SCARP-], to scratch, grave, engrave, draw: quamque lineam: columna litteris scripta, inscribed, Cu.: scripto radiat Germanicus auro, Iu.: mihi Scripta illa dicta sunt in animo Chrysidis, graven, T.— To write: cum HS XXX scripta essent pro HS CCC: erat scriptum ipsius manu: suā manu scripsit, L.: Scripta ‘soror’ fuerat, O.— To write, write out, compose, draw up, produce: quo nemo in scribendo praestantior fuit: ad scribendum animum appulit, T.: Sumite materiem vestris, qui scribitis, aequam Viribus, H.: Denique nec video de tot scribentibus unum, O.: Graecam historiam: librum de rebus rusticis: in Catone Maiore, qui est scriptus ad te de senectute: defensionem causae suae: notas, O.: carmina, H.: epistulis tuis perdiligenter scriptis: litteras, quas ad Pompeium scripsi, tibi misi.— To draw up, draught, formulate, prepare, execute: urbana militia respondendi scribendi, i. e. of drawing legal instruments: testamenta: leges: senatūs consulto scribendo Lamiam adfuisse, i. e. to have been a party to, etc.: ponor ad scribendum, i. e. my signature is added: ad scribendum amicitiae foedus adduci, to conclude, L.— To write, write of, describe, tell in writing: scriptam attulerat sententiam: tibi formam et situm agri, describe, H.: bellum, L.: Quis Martem Digne scripserit, who could depict, H.: cum auctor pugnae se Cossum consulem scripserit, called himself (in the inscription), L.: Scriberis Vario fortis et hostium Victor, H.— To write, communicate, say in writing, tell in a letter: tu si, ut scribis, Kal. Iun. Romā profectus es, etc.: nihil habeo, quod ad te scribam, scribo tamen, non ut te delectem, etc.: consules Fulvio, ut exercitum ad Clusium admoveant, scribunt, L.: erat scriptum ipsius manu senatui, sese, etc.: scripsit ut heredes iurarent, etc.: Scipioni scribendum, ne bellum remitteret, L.: scribit Labieno, ad finīs Nerviorum veniat, Cs.: Romae quod scribis sileri, ita putabam: Graeceius ad me scripsit, C. Cassium sibi scripsisse, homines comparari, qui, etc.: erat scriptum, sese facturum esse, etc.: nec scribis, quam ad diem te exspectemus: scribe ad nos, quid agas.— Of troops, to enlist, enroll, levy, recruit, draft: milites, S.: exercitui supplementum, S.: scribebantur quattuor fere legiones quinis milibus peditum, L.: Albam in Aequos sex milia colonorum scripta, enrolled to be sent, L.: Scribe tui gregis hunc, enroll him in your retinue, H.— To name in a will, appoint by testament, designate, constitute: illum heredem et me scripserat: in testamento Ptolemaei patris heredes erant scripti, etc., Cs.: quis pauper scribitur heres? Iu.: illum tutorem liberis suis, appoint guardian by will.—To order a payment, draw a check for: Scribe decem a Nerio, draw on Nerius for ten (thousand sesterces), H.
    * * *
    scribere, scripsi, scriptus V
    write; compose

    Latin-English dictionary > scrībō

  • 14 secō

        secō cuī, ctus, āre    [2 SAC-], to cut, cut off, cut up, reap, carve: omne animal secari ac dividi potest: pabulum secari non posse, Cs.: sectae herbae, H.: Quo gestu gallina secetur, is carved, Iu.: secto elephanto, i. e. carved ivory, V.: prave sectus unguis, H.—Esp., in surgery, to cut, operate on, cut off, cut out, amputate, excise: in corpore alqd: varices Mario: Marius cum secaretur, was operated on. — To scratch, tear, wound, hurt, injure: luctantis acuto ne secer ungui, lest I should be torn, H.: sectas invenit ungue genas, O.: secuerunt corpora vepres, V.— To cut apart, divide, cleave, separate: curru medium agmen, V.: caelum secant zonae, O.: sectus orbis, i. e. half the earth, H.— To cut through, run through, pass through, traverse: per maria umida nando Libycum, cleave, V.: aequor Puppe, O.: adeunt vada nota secantes, O.— To cut, make by cutting: fugā secuit sub nubibus arcum, i. e. produce by flight, V.: viam ad navīs, i. e. speeds on his way, V.—Fig., to divide: causas in plura genera.— To cut short, decide, settle: Quo multae secantur iudice lites, H.— To follow, pursue: quam quisque secat spem, V.
    * * *
    I
    secare, secavi, secatus V TRANS
    cut, sever; decide; divide in two/halve/split; slice/chop/cut up/carve; detach
    II
    secare, secui, sectus V TRANS
    cut, sever; decide; divide in two/halve/split; slice/chop/cut up/carve; detach

    Latin-English dictionary > secō

  • 15 refrico

    rē̆-frĭco, ŭi, ātum, 1, v. a. and n.
    I.
    Act., to rub or scratch open again, to gall, fret (a favorite word of Cic.; otherwise rare).
    A.
    Lit., Cato, R. R. 87:

    vulnera,

    to tear open, Cic. Att. 5, 15, 2; so,

    vulnus,

    id. ib. 12, 18, a, 1; id. Fl. 23, 54:

    obductam jam cicatricem,

    id. Agr. 3, 2, 4.—
    B.
    Trop., to excite afresh, renew:

    memoriam pulcherrimi facti,

    Cic. Phil. 3, 7, 18; cf.:

    rei publicae praeterita fata,

    id. Pis. 33, 82:

    animum memoria refricare coeperat,

    id. Sull. 6, 19:

    ut illa vetus fabula refricaretur,

    id. Cael. 30, 71:

    alicujus desiderium ac dolorem,

    id. Fam. 5, 17, 4:

    dolorem oratione,

    id. de Or. 2, 48, 199:

    admonitu refricatur amor,

    Ov. R. Am. 729:

    lamentationes,

    App. M. 4, p. 154, 4.—
    * II.
    Neutr., to break out afresh, appear again:

    crebro refricat lippitudo,

    Cic. Att. 10, 17, 2.

    Lewis & Short latin dictionary > refrico

  • 16 seco

    sĕco, cŭi, ctum ( part. fut. secaturus, Col. 5, 9, 2), 1, v. a. [root sak-, to cut; whence securis, sĕcula, serra (secra), segmen, sexus, saxum, etc.; cf. sīca, and Gr. keiô, keazô, schizô], to cut, cut off, cut up (class.; syn.: caedo, scindo).
    I.
    Lit.
    A.
    In gen.:

    leges duodecim tabularum, si plures forent, quibus rens esset judicatus, secare, si vellent, atque partiri corpus addicti sibi hominis permiserunt,

    Gell. 20, 1, 48 sq.; cf.:

    et judicatos in partes secari a creditoribus leges erant,

    Tert. Apol. 4:

    cape cultrum, seca Digitum vel aurem,

    Plaut. Merc. 2, 2, 38 sq.:

    omne animal secari ac dividi potest, nullum est eorum individuum,

    Cic. N. D. 3, 12, 29: pabulum secari non posse, be cut, mown, * Caes. B. G. 7, 14; so,

    sectae herbae,

    Hor. S. 2, 4, 67:

    gallinam,

    to cut to pieces, Juv. 5, 124:

    placenta,

    Mart. 3, 77, 3:

    alicui collum gladio suā dexterā,

    Q. Cic. Petit. Cons. 3, 10:

    palatum,

    to divide, Cels. 8, 1:

    tergora in frusta,

    Verg. A. 1, 212: dona auro gravia sectoque elephanto, i. e. of carved, wrought ivory (an imitation of the Homeric pristos elephas, Od. 18, 196), Verg. A. 3, 464:

    marmora,

    Hor. C. 2, 18, 17: sectis nitebat marmoribus, Luc. 10, 114; so absol.:

    nec ideo ferrum secandi vim non perdidit,

    Sen. Ben. 5, 5, 1:

    prave sectus unguis,

    Hor. Ep. 1, 104:

    secti lapides,

    Vulg. Exod. 20, 25. —
    B.
    In partic.
    1.
    Med. t. t., to cut surgically; to operate on; to cut off or out, amputate, excise, etc.:

    in corpore si quid ejusmodi est, quod reliquo corpori noceat, id uri secarique patimur,

    Cic. Phil. 8, 5, 15; cf.:

    saevitia secandi,

    Plin. 29, 1, 6, § 13; so,

    membra,

    id. 26, 11, 69, § 112:

    vomicam,

    Plaut. Pers. 2, 5, 13:

    varices Mario,

    Cic. Tusc. 2, 15, 35 (for which, exciditur, Cels. 7, 31); cf. of the same: C. Marius cum secaretur, ut supra dixi, principio vetuit se alligari;

    nec quisquam ante Marium solutus dicitur esse sectus,

    was cut, operated upon, Cic. Tusc. 2, 22, 53:

    servum,

    Just. Inst. 4, 3, 6.—
    2.
    To cut, castrate (very rare):

    puer avari sectus arte mangonis,

    Mart. 9, 7, 4; so,

    sectus Gallus (corresp. to eviratus),

    id. 5, 41, 3.—
    C.
    Transf. (mostly poet. and in post-Aug. prose).
    1.
    To scratch, tear, wound, hurt, injure (cf. caedo, II.):

    ambo (postes) ab infimo tarmes secat,

    the worms are gnawing them, they are wormeaten, Plaut. Most. 3, 2, 140:

    luctantis acuto ne secer ungui,

    lest I should be torn, Hor. Ep. 1, 19, 47; cf.:

    rigido sectas invenit ungue genas,

    Ov. F. 6, 148:

    teneras plantas tibi (glacies),

    Verg. E. 10, 49:

    corpora vepres,

    id. G. 3, 444:

    crura (sentes),

    Ov. M. 1, 509:

    pete ferro Corpus et intorto verbere terga seca,

    cut, lacerate, Tib. 1, 9, 22; so,

    sectus flagellis,

    Hor. Epod. 4, 11:

    loris,

    Mart. 10, 5, 14 al.:

    si quem podagra secat,

    gnaws, torments, Cat. 71, 2;

    imitated by Martial: podagra cheragraque secatur Gaius,

    Mart. 9, 92, 9.—
    2.
    Like the Gr. temnein, and our to cut, i. e.,
    a.
    To divide, cleave, separate ( poet. and in post-Aug. prose):

    quos (populos) secans interluit Allia,

    Verg. A. 7, 717:

    medios Aethiopas (Nilus),

    Plin. 5, 9, 10, § 53:

    medios agros (Tiberis),

    Plin. Ep. 5, 6, 12:

    medium agmen (Turnus),

    Verg. A. 10, 440:

    agrum (limes),

    Plin. 18, 34, 77, § 331:

    caelum (zonae),

    Ov. M. 1, 46:

    sectus orbis,

    Hor. C. 3, 27, 75; cf.:

    in longas orbem qui secuere vias,

    Ov. Am. 2, 16, 16.—
    b.
    With the idea of motion, to cut through, i. e. to run, sail, fly, swim, go, etc., through:

    delphinum similes, qui per maria umida nando Carpathium Libycumque secant,

    cut through, cleave, Verg. A.5, 595:

    aequor,

    id. ib. 5, 218:

    pontum,

    id. ib. 9, 103:

    aequor Puppe,

    Ov. M. 11, 479:

    fretum puppe,

    id. ib. 7, 1; cf.:

    vada nota (amnis),

    id. ib. 1, 370:

    ales avis... geminis secat aëra pennis,

    Cic. Arat. 48:

    aethera pennis (avis),

    Verg. G. 1, 406; 1, 409:

    auras (cornus),

    id. A. 12, 268:

    ventos (Cyllenia proles),

    ib. ib. 4, 257:

    sub nubibus arcum (Iris),

    id. ib. 9, 15 et saep.— Secare viam (vias), the Gr. temnein hodon, to take one's way, to travel a road:

    ille viam secat ad naves,

    Verg. A. 6, 899:

    hinc velut diversae secari coeperunt viae,

    Quint. 3, 1, 14.—
    II.
    Trop. (acc. to I. C. 1. and 2.).
    * A.
    To cut up, lash in speaking, i.e. to censure, satirize:

    secuit Lucilius Urbem,

    Pers. 1, 114.—
    B.
    To divide (not freq. till after the Aug. per.):

    cum causas in plura genera secuerunt,

    Cic. de Or. 2, 27, 117:

    haec in plures partes,

    Quint. 8, 6, 13; cf.:

    scrupulose in partes sectā divisionis diligentiā,

    id. 4, 5, 6:

    quae natura singularia sunt secant (corresp. to divido),

    id. 4, 5, 25:

    sectae ad tenuitatem suam vires (just before: distinguendo. dividendo),

    id. 12, 2, 13.—Hence, in Hor., like dirimo (II.), of disputes, to cut off, i.e. to decide them:

    quo multae magnaeque secantur judice lites,

    Hor. Ep. 1, 16, 42: magnas res, to cure (as it were, by a light operation), id. S. 1, 10, 15.—And once in Verg.: secare spem (the figure borrowed from the phrases secare mare, auras, viam): quae cuique est fortuna hodie, quam quisque secat spem, whatever hope each follows, i. e. indulges in, entertains, Verg. A. 10, 107 (secat, sequitur, tenet, habet;

    ut: Ille viam secat ad naves,

    id. ib. 6, 899: unde et sectas dicimus, habitus animorum et instituta philosophiae circa disciplinam, Serv.).

    Lewis & Short latin dictionary > seco

См. также в других словарях:

  • scratch out — index censor, deface, delete, destroy (efface), expunge, obliterate Burton s Legal Thesaurus. William C. Burton …   Law dictionary

  • scratch out — verb strike or cancel by or as if by rubbing or crossing out scratch out my name on that list • Syn: ↑cut out • Hypernyms: ↑erase, ↑rub out, ↑score out, ↑efface, ↑wipe off …   Useful english dictionary

  • scratch out — phrasal verb [transitive] Word forms scratch out : present tense I/you/we/they scratch out he/she/it scratches out present participle scratching out past tense scratched out past participle scratched out to remove a word from a sentence or… …   English dictionary

  • scratch out — verb a) To remove something by scratching. b) To remove something which was written, by erasing or by putting a mark through it …   Wiktionary

  • Scratch — Scratch, v. t. [imp. & p. p. {Scratched}; p. pr. & vb. n. {Scratching}.] [OE. cracchen (perhaps influenced by OE. scratten to scratch); cf. OHG. chrazz[=o]n, G. kratzen, OD. kratsen, kretsen, D. krassen, Sw. kratsa to scrape, kratta to rake, to… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • scratch a living — phrase to manage to earn only just enough money to live The farmer somehow managed to scratch a living from the arid land. Thesaurus: to earn or to get moneysynonym to have just enough moneysynonym Main entry: scratch * * * scratch a li …   Useful english dictionary

  • scratch — scratch1 [skrætʃ] v ▬▬▬▬▬▬▬ 1¦(rub your skin)¦ 2¦(cut somebody s skin)¦ 3¦(make a mark)¦ 4¦(animals)¦ 5¦(remove something)¦ 6¦(remove writing)¦ 7¦(make a noise)¦ 8 scratch the surface 9 scratch your head 10¦(stop something happening)¦ …   Dictionary of contemporary English

  • scratch — scratchable, adj. scratchably, adv. scratcher, n. scratchless, adj. scratchlike, adj. /skrach/, v.t. 1. to break, mar, or mark the surface of by rubbing, scraping, or tearing with something sharp or rough: to scratch one s hand on a nail. 2. to… …   Universalium

  • scratch — scratch1 [ skrætʃ ] verb * ▸ 1 rub with your nails ▸ 2 damage surface ▸ 3 produce noise ▸ 4 remove someone/something ▸ 5 decide not to do something ▸ 6 write something quickly ▸ + PHRASES 1. ) intransitive or transitive to pull your nails along… …   Usage of the words and phrases in modern English

  • scratch — I UK [skrætʃ] / US verb Word forms scratch : present tense I/you/we/they scratch he/she/it scratches present participle scratching past tense scratched past participle scratched * 1) [intransitive/transitive] to pull your nails along your skin,… …   English dictionary

  • scratch — Synonyms and related words: ablation, abort, abrade, abrasion, abrasive, adequate, anamorphosis, attrition, autolithograph, bad likeness, barbouillage, bark, barley, be a printmaker, belch, bezel, bird seed, birthmark, blackhead, blare, blat,… …   Moby Thesaurus

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»